De vergaderruimte ruikt naar koffie en het is halverwege de middag. Aan tafel zit een directeur-eigenaar van een familiebedrijf met zeventig medewerkers. Hij vertelt hoe hij vorige maand twee veelbelovende kandidaten verloor aan een multinational. Niet vanwege het salaris. Niet vanwege de arbeidsvoorwaarden. Ze kozen voor het indrukwekkende kantoor in de stad, met zijn daktuin en flexplekken en koffieautomaat van een Italiaans merk. Hij fronst. “Mijn bedrijf bestaat veertig jaar. Mijn mensen blijven gemiddeld twaalf jaar. Maar die twee zagen dat niet.”
Dit verhaal herhaalt zich steeds vaker. De arbeidsmarkt is structureel krap en dat verandert niet meer. Vergrijzing, ontgroening en de opkomst van zzp’ers zorgen ervoor dat goed personeel schaars blijft. Wat overblijft als salaris en secundaire voorwaarden convergeren, is iets wat je niet in een cao kunt vatten: de beleving van werken. En die beleving begint bij de plek waar mensen dagelijks hun beste uren doorbrengen. Werknemers voelen feilloos aan of een werkgever woorden gebruikt of waarden leeft. Een inspirerende werkomgeving maakt die waarden zichtbaar: licht, ruimte, ontmoeting, professionaliteit en aandacht voor comfort laten zien dat mensen ertoe doen. …
